Niepubliczna Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. Fryderyka Chopina

Rozpoczęła swoją działalność w 2010 roku i oferuje kształcenie muzyczne I i II stopnia.

Założycielem i dyrektorem szkoły jest mgr sztuki Ewa Pytel.

Niepubliczna Szkoła Muzyczna I st. im. Fryderyka Chopina została wpisana do ewidencji niepublicznych szkół artystycznych prowadzonej przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2010 roku pod numerem 557/18/2010.

Decyzją nr DEK-WPM.IS-802/7/12 Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 28 września 2012 roku szkole nadano uprawnienia szkoły publicznej i tym samym przyznano prawo wydawania świadectw i dyplomów państwowych.

Szkoła II stopnia została wpisana do ewidencji niepublicznych szkół artystycznych prowadzonej przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2010 roku pod numerem 558/19/2010.

Decyzją nr DEK-WPM.IS-802/8/12 Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 28 września 2012 roku szkole nadano uprawnienia szkoły publicznej i tym samym przyznano prawo wydawania świadectw i dyplomów państwowych.

Niepubliczna Szkoła Muzyczna I stopnia

Szkoła realizuje ramowy plan nauczania oraz podstawę programową obowiązującą wszystkie publiczne szkoły muzyczne I stopnia.

Kształcenie odbywa się w cyklu 6-letnim lub cyklu 4-letnim.

Przedmiotem głównym w szkole jest nauka gry na wybranym instrumencie w ramach zajęć indywidualnych.

Instrumenty do wyboru:

• Fortepian
• Gitara
• Perkusja
• Skrzypce

Oprócz nauki gry na instrumencie głównym uczeń uczęszcza, w zależności od wybranego instrumentu, cyklu kształcenia i roku nauki w szkole, na inne obowiązkowe zajęcia edukacyjne. W całym cyklu kształcenia są to następujące przedmioty:

• Fortepian dodatkowy
• Podstawy rytmiki
• Kształcenie słuchu
• Zajęcia z akompaniatorem
• Audycje muzyczne / Wiedza o muzyce
• Chór, orkiestra lub zespół instrumentalny

Niepubliczna Szkoła Muzyczna II stopnia

W szkole II stopnia kształcą się absolwenci szkoły muzycznej I stopnia, jak również młodzież posiadająca wiedzę i umiejętności w zakresie objętym podstawą programową kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego na poziomie szkoły muzycznej I stopnia.

Szkoła realizuje ramowy plan nauczania oraz podstawę programową obowiązującą publiczne szkoły muzyczne II stopnia. Kształcenie odbywa się w cyklu 6-letnim w specjalności instrumentalistyka.

Przedmiotem głównym w szkole jest nauka gry na wybranym instrumencie w ramach zajęć indywidualnych.

Przedmioty główne do wyboru:

• Fortepian
• Gitara
• Perkusja
• Skrzypce

Oprócz indywidualnych lekcji nauki gry na wybranym instrumencie uczniowie uczęszczają na inne obowiązkowe zajęcia edukacyjne. W całym cyklu kształcenia, w zależności od wybranego przedmiotu głównego i klasy, są to następujące przedmioty:

• Fortepian obowiązkowy
• Zajęcia z akompaniatorem / Praca z akompaniatorem
• Zespół kameralny
• Orkiestra lub chór
• Kształcenie słuchu
• Zasady muzyki z elementami edycji nut
• Harmonia
• Wiedza o muzyce
• Historia muzyki
• Formy muzyczne

Fryderyk Chopin to wybitny polski kompozytor i pianista. Uznawany jest za jednego z najlepszych pianistów epoki romantyzmu. Jego talent odkryto, gdy miał zaledwie kilka lat. Twórca, nazywany poetą fortepianu, wychował się w Polsce, ale większość swojego życia spędził w Paryżu.

Fryderyk Franciszek Chopin był synem Francuza, Mikołaja (Nicolasa) Chopina, oraz Polki, Tekli Justyny z Krzyżanowskich. Za datę jego urodzin przyjmuje się 1 marca 1810 r., jednak w metryce chrztu widnieje 22 lutego. Mimo tej rozbieżności uznawana jest data, którą celebrował sam kompozytor i jego rodzina, czyli pierwszy dzień marca.

Fryderyk od najmłodszych lat obcował z muzyką. Matka zaczęła uczyć go gry na fortepianie, gdy miał 4–5 lat. Regularne kształcenie muzyczne rozpoczął w wieku 6 lat pod okiem czeskiego skrzypka i nauczyciela, Wojciecha Żywnego, u którego kształcił się do 1822 r. W tym samym roku, gdy uczeń przerósł mistrza, nauczycielem Chopina, a bardziej doradcą, został Wilhelm Wacław Würfel, znakomitej klasy pianista i profesor konserwatorium.

Talent chłopca szybko został odkryty i w gazetach pojawiły się wzmianki o genialnym dziecku. Mały Fryderyk zaczął tworzyć swoje pierwsze kompozycje, mazurki i polonezy, które skrupulatnie spisywał za niego ojciec. „Polonez g-moll” został wydany, gdy Chopin miał zaledwie 7 lat – od tej pory zaczął również występować w warszawskich domach szlachty i arystokracji.

Od 1826 do 1829 r. Fryderyk Chopin kształcił się na wydziale „teorii muzyki, jenerałbasu i kompozycji” warszawskiej Szkoły Głównej Muzyki, która stanowiła część Konserwatorium i była powiązana z Uniwersytetem Warszawskim.

Wtedy też powstały jego szeroko rozbudowane dzieła: Sonata c-moll, Rondo à la Krakowiak, Fantazja op. 13 na tematy polskie oraz Trio g-moll.

W wieku 20 lat Fryderyk Chopin opuścił Polskę, do której nigdy już nie powrócił, choć nie rozstawał się z myślą o ukochanej ojczyźnie.

Zamieszkał w Paryżu, gdzie zdobył sławę jako wirtuoz i improwizator.

Grał też często poza granicami Francji.

Z czasem, ze względu na pogarszający się stan zdrowia, coraz rzadziej koncertował, częściej komponował i uczył.

W 1849 r. zmarł w Paryżu na gruźlicę. Pochowano go na cmentarzu Père-Lachaise. Do Warszawy wróciło serce Fryderyka Chopina, które spoczęło w kościele Św. Krzyża.